niepełnosprawność

Normalne życie

Normalne życie

Normalne życie będzie bardzo dobrze prezentowane przez osoby zdrowe, które mogą korzystać z każdego dnia bardzo obficie. Normalne życie nie jest jednak takie proste w przypadku osób niepełnosprawnych. W ich życiu następuje wiele utrudnień które każdego dnia stawiają spore wyzwanie dla osób które poruszają się przykładowo na wózku. To z pewnością nie jest żadna metoda. Normalne życie dla osoby o obniżonej sprawności sensorycznej to przede wszystkim komunikowanie się z osobami znającymi przykładowo język migowy. W innym przypadku komunikacja jest zdecydowanie bardziej zachwiana. Osoby, które nie widzą także nie mają lekko w życiu. Tutaj przeszkody są praktycznie dostosowywane, na każdym kroku, gdzie tylko pojawiają się wszelkiego rodzaju utrudnienia w postaci przykładowo dziurawych chodników, wyższych krawężników itp. Dla osoby niepełnosprawnej normalnym życiem jest przede wszystkim zmaganie się z codziennym trudem poruszania się, gdzie dla innych jest to codzienność, w której nie ma nic nadzwyczajnego.

Dziecko niepełnosprawne

Dziecko niepełnosprawne

Obecnie pojawia się na świecie coraz więcej dzieci z upośledzeniem umysłowym. Kiedy w danej rodzinie pojawia się właśnie takie dziecko, to wiąże się to z wielkim wyzwaniem dla rodziny. Oczywiście radzą oni sobie z taka sytuacją w różny sposób. Bardzo często napięcia i stresy rodziców będą przechodzi na innych członków rodziny. Takie funkcjonowanie wpływa niekorzystnie na całą rodzinę. Dziecko upośledzone w rodzinie odbierane jest w rożny sposób. Wiele rodzin ze względu na to, że ich dziecko spotkało takie nieszczęście pragną otoczyć je całkowitą i jak najlepszą opieką ze strony wszystkich członków. Inne rodziny natomiast nie potrafią się z tym pogodzi, nie są w stanie wychowywać dziecko niepełnosprawne umysłowo, i czasem oddają je do adopcji. Należy jednak tutaj stwierdzić, że rodzina taka po prostu nie dorosła do tego, by w ogóle mieć dzieci. Pierwsza trudność jaka ich napotyka sprawia że się wycofują. Dziecko upośledzone umysłowo wymaga znacznej opieki, oczywiście to zależy od stopnia upośledzenia.

Głuchoniemi

Głuchoniemi

Osoby o obniżonej sprawności sensorycznej są także znani pod nazwą osób głuchoniemych. Są to takie osoby, które niestety nie mogą korzystać ze słuchu ani tym bardziej z mowy. Dlatego właśnie specjalnie z myślą o takich osobach powstał specjalnie dostosowany język migowy. Dzięki niemu można porozumiewać się z takimi osobami. Nie słyszą oni słów, ani nie mogą rozmawiać, dlatego tutaj język wykorzystywany u takich osób niepełnosprawnych jest uwzględniony za pomocą ruchu dłoni. Języku migowego jak najbardziej można się nauczyć dlatego osoby w pełni zdrowe także mogą nauczyć się tego języka, przykładowo mając bliski kontakt z takimi osobami głuchymi, niemymi, czy głuchoniemymi. Obniżona sprawność sensoryczna nie jest stopniem niepełnosprawności, która umożliwia odpowiednie komunikowanie się z osobami sprawnymi w pełni. Wiadome jest że jeżeli nie zna się języka migowego raczej nie jesteśmy w stanie pomóc takiej osobie. Może być to bardzo poważne utrudnienie w komunikacji z osobami chorymi, głuchymi.

Osoby z ograniczonymi możliwościami

Osoby z ograniczonymi możliwościami

W Polsce, ale oczywiście nie tylko występuje wiele osób, które są w jakiś sposób upośledzone, ruchowo, umysłowo czy sensorycznie. Tego rodzaju niepełnosprawności znacznie bardziej utrudniają im normalne funkcjonowanie. Osoby niepełnosprawne mają zdecydowanie mniej możliwości. Przykładowo raczej nie korzystają z takich elementów, z jakich osoby zdrowe właściwie na co dzień wykorzystują. Można przede wszystkim mieć na uwadze przykładowo kluby, dyskoteki, specjalne imprezy. Tutaj przychodzą przede wszystkim osoby zdrowe. Możliwe jest, że nie tylko kwestia odpowiedniego dostosowania wszelkich aspektów do osób niepełnosprawnych jest istotna, ale także wykorzystanie tych osób przede wszystkim w aspektach codziennych. Przykładowo w pracy, osoby niepełnosprawne dają sobie czasami lepiej rade niż, te osoby, które na co dzień mogą korzystać z wszelkich udogodnień. Osoby niepełnosprawne zdecydowanie mają gorzej w przypadku korzystania przykładowo z komunikacji miejskiej. Wcale nie jest łatwo takim chorym osobom.

Niepełnosprawni ruchowo

Niepełnosprawni ruchowo

Wyróżnić możemy kilka rodzajów niepełnosprawności, jednak należy tutaj wspomnieć o tym, że najczęściej dotykającą ludzi jest niepełnosprawność ruchowa. Jest to stan człowieka znajdujący się w obniżonych możliwościach motorycznych ciała. Bardzo często jest to związana z różnorakimi uszkodzeniami kończyn. Jest wiele przyczyn, które powodują, że człowiek staje się osobą niepełnosprawną ruchową. Do takich najważniejszych przyczyn zaliczyć możemy zmiany rozwojowe w okresie płodowym, choroby oraz różnego rodzaju wypadki i urazy. To wszystko może mieć istotny wpływ na budowę ciała i działanie jego poszczególnych części. Wyróżnić możemy cztery grupy niepełnosprawności ruchowej. Pierwsza z nich to brak kończyn lub ich części, i tutaj głównie chodzi o amputacje, jak i o dzieci, które urodziły się z brakiem danych kończyn. Druga grupa to uszkodzenia układu nerwowego lub systemu mięśni. Tutaj głównie mamy na myśli dziecięce porażenia mózgowe. Trzecia grupa to osoby, które posiadają niepoprawne uformowanie szkieletu. Ostatnia grupa niepełnosprawności ruchowej to uszkodzenia stawów.

Być niepełnosprawnym

Być niepełnosprawnym

Niepełnosprawność to ciężki kawałek chleba. Być niepełnosprawnym nie jest łatwo. Trzeba zmagać się każdego dnia z wszelkimi trudnościami napotkanymi na swej drodze. Tutaj nawet zwykły spacer dla osoby będącej zdrową, jest naturalny, prosty, łatwy, dla osoby niepełnosprawnej to na pewno znacznie większe utrudnienie. Być może osoby niepełnosprawne kiedyś będą mogły znacznie bardziej korzystać z życia codziennego, jednak na dzień dzisiejszy jest to znacznie bardziej utrudnione. Niepełnosprawność znacznie bardziej pozostaje uwarunkowana na zasadzie warunków. Szczególnie zima niepełnosprawność może doskwierać. W przypadku nieodśnieżonych dróg, zmagają się osoby zdrowe. Dla osoby niepełnosprawnej jest to wilka bariera niemal nie do przekroczenia. Niepełnosprawność może znacznie utrudniać życie, chociażby w przypadku komunikacji. Tutaj komunikowanie się z ludźmi może być już sporym wyzwaniem, dla takiej chorej osoby. Czasami może to być pierwszy krok do załamania psychicznego takiej niepełnosprawnej osoby.

Stopnie niepełnosprawności

Stopnie niepełnosprawności

Niepełnosprawne osoby, to takie, które mają utrudnione funkcjonowanie w społeczeństwie. Trudność ta związana może być z brakiem poruszania się, widzenia, słyszenia, czy też brakiem mowy. Niepełnosprawność dzielimy na trzy rodzaje: fizyczna, psychiczna oraz społeczna. Można wyróżnić trzy rodzaje stopni niepełnosprawności. Chodzi tutaj oczywiście o znaczny stopień niepełnosprawności, umiarkowany, jak również i lekki. Znaczny stopień niepełnosprawności posiada osoba, która ma naruszoną sprawność organizmu. Może być to osoba niezdolna do pracy, jak również i zdolna do pracy ale tylko i wyłącznie w warunkach pracy chronionej i wymagającej. Jest to osoba, która wymaga stałej i długotrwałej opieki i pomocy ze strony innych osób. Umiarkowany stopień niepełnosprawności to również osoba z naruszoną sprawnością organizmu. Tutaj jednak różnica polega na tym, ze w przypadku pracy osoba taka wymaga czasowej albo częściowej pomocy innych osób, by pełnić role społeczne. Lekki stopień niepełnosprawności to osoba, która wymaga pomocy wyposażenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze czy też techniczne.

Jak postępować?

Jak postępować?

Istnieje wiele pytań odnośnie postępowania w związku z osobami niepełnosprawnymi. Na pewno można uznać, że będą one znacznie bardziej dostosowane przy pomocy konkretnych schematów. Osoby niepełnosprawne znacznie pewniej czują się w przypadku kiedy zwracamy się do nich w sposób normalny. Znacznie bardziej można uwzględniać w tym wypadku wszelkie normy. Można traktować osobę niepełnosprawną jak najbardziej zdrową osobę, komunikując się z nią, a już na pewno nie użalając się nad jej niepełnosprawnością. Nie daje to nic, a nawet pogarsza relacje. Osoba o ograniczonej sprawności wówczas czuje się bardziej upokorzona, a przecież nie o to w tym wszystkim chodzi. Postępować w przypadku osoby niepełnosprawnej trzeba poprzez normalne, codzienne zachowania. Trzeba wówczas zwracać uwagę na to co się mówi, aby zanadto nie uwzględniać wypadku czy historii choroby powodującej niepełnosprawność. W przypadku dotyku, także trzeba uważnie zastanowić się czy dana osoba będzie w ten sposób czuła się odpowiednio.

Praca osób niepełnosprawnych

Praca osób niepełnosprawnych

Dzięki powstającym zakładom pracy chronionej, osoby niepełnosprawne mają możliwość stać się osobami niezależnymi. Zakładem pracy chronionej staje się taki zakład, który zatrudniać będzie najmniej 25 pracowników, którzy pracować będą w pełnym wymiarze pracy, a więc 8 godzin. jednak to nie jest jedyny warunek, bo kolejny związany jest z liczbą zatrudnianych osób niepełnosprawnych. Wskaźnik zatrudnienia takich osób musi wynosić co najmniej 40 procent, w tym również 10% osób niepełnosprawnych, którzy posiadają orzeczenie stopnia znacznego i umiarkowanego niepełnosprawności. Zakładem pracy chronionej może stać się również firma, i tutaj wskaźnik zatrudnienia wynosi co najmniej 30 % osób niewidomych lub psychicznie chorych. Zakład taki musi spełniać również różnego rodzaju wymogi, które dotyczą obiektów i pomieszczeń użytkowym. To powinno jednak być oczywiste, bo należy zapewnić osobie niepełnosprawnej funkcjonalne poruszanie się w firmie, oraz korzystanie ze wszystkich pomieszczeń, a w szczególności pomieszczeń higieniczno-sanitarnych oraz przystosowanie stanowiska pracy.

Poziom funkcjonowania

Poziom funkcjonowania

Niepełnosprawność według Międzynarodowej Klasyfikacji Funkcjonowania, Niepełnosprawności jest to odchylenie od normy poziomu funkcjonowania. Tutaj możemy wyróżnić trzy obszaru tego funkcjonowania: biologiczne, indywidualne oraz społeczne. Biologiczny obszar to głównie ograniczenie lub zaburzenie przebiegu czynności organizmu, który został tak na skutek uszkodzenia jego narządu. Obszar indywidualny to ograniczenie aktywności i działania w podstawowych sferach życia osobistego. Ostatnio obszar społeczny, związany jest z ograniczeniem osób niepełnosprawnych w uczestnictwie w życiu społecznym swojego środowiska. Wyróżnia się trzy stopnie niepełnosprawności: znaczny, umiarkowany oraz lekki. W ostatnim czasie wielka uwagę przywiązuje się do zatrudniania osób niepełnosprawnych do pracy. Na tej zasadzie możemy sklasyfikować ludzi jako te zdolne do pracy oraz niezdolne. Osoby niepełnosprawne, które mają znaczny stopień upośledzenia w większości przypadków nie są zdolne do wykonywania jakiejkolwiek pracy.